راهنمای صوتی رایگان رم: گردش مستقل

راهنمای صوتی رایگان Localada برای رم شامل 34 ایستگاه است: 16 جاذبه، 6 جای غذاخوردن، 5 فروشگاه و 7 تجربه، با روایت به 15 زبان. دیدن همهٔ 16 جاذبه حدود 16.5–22.5 ساعت زمان می‌برد، بدون احتساب رفت‌وآمد میان آن‌ها. 17 ایستگاه از 34 ایستگاه امتیاز ویژهٔ Localada دارند، مثل 5٪ تخفیف بلیت‌های GetYourGuide یا تخفیف در یک رستوران یا فروشگاه محلی تأییدشده.

ساعت کاری، امتیازها و مدت بازدید در زیر از اپ Localada گرفته شده و آخرین بار در 29 اکتبر 2026 بررسی شده است. همیشه در روز بازدید دوباره بررسی کنید؛ ساعت‌ها ممکن است در تعطیلات و اوقات نماز تغییر کنند.

راهنمای رایگان رم را باز کنید ←

ایستگاه‌های راهنمای صوتی رم در یک نگاه

#ایستگاهنوعزمان لازمساعت کاریتعطیلامروزنزدیک‌ترین حمل‌ونقلامتیاز Localada
1کولوسئومآمفی‌تئاتر2–3 ساعت08:30–19:15——Metro Colosseo–Fori Imperiali · ۱ دقیقه پیاده روی5٪ تخفیف
2موزه‌های واتیکان و کلیسای سیستینموزه3 ساعت08:00–19:00یکشنبه—مترو سیپرو · ۶ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
3میدان و کلیسای جامع سنت پیترباسیلیکا1–1.5 ساعت07:00–19:00——مترو اتاویانو–سان پیترو · ۹ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
4پانتئونمعبد45–60 دقیقه09:00–19:00——ایستگاه اتوبوس Largo di Torre Argentina · 6 دقیقه پیاده روی5٪ تخفیف
5فواره ترویفواره20–30 دقیقهشبانه‌روزی——مترو باربرینی · ۹ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
6انجمن رومی و تپه پالاتینمحوطهٔ باستانی2–3 ساعت09:00–19:00——مترو کولوسئو–فوری امپریالی · ۸ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
7قلعه سنت آنجلوقلعه1–1.5 ساعت09:00–19:30——ایستگاه اتوبوس Traspontina · 4 دقیقه پیاده روی5٪ تخفیف
8میدان ناوونامیدان30–45 دقیقهشبانه‌روزی——ایستگاه اتوبوس Rinascimento · 2 دقیقه پیاده روی5٪ تخفیف
9پله‌های اسپانیایی و پیاتزا دی اسپاگنانماد شهر30–45 دقیقهشبانه‌روزی——مترو اسپاگنا · ۱ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
10Capitoline Museums & Piazza del Campidoglioموزه1.5–2 ساعت09:30–19:30——Bus stop Ara Coeli/Piazza Venezia · 6 min walk5٪ تخفیف
11کلیسای سانتا ماریا ماگیورهباسیلیکا45–60 دقیقه07:00–18:45——مترو ترمینال · ۸ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
12محله یهودی نشین و ایوان اتاویامحله45–60 دقیقهشبانه‌روزی——ایستگاه اتوبوس Piazza Monte Savello · 3 دقیقه پیاده روی5٪ تخفیف
13سانتا ماریا در تراستورهباسیلیکا30–45 دقیقه07:30–20:00——ایستگاه اتوبوس Lungotevere Farnesina/Trilussa · 5 دقیقه پیاده روی5٪ تخفیف
14سردابه کاپوچینسردابه30 دقیقه10:00–19:00——مترو باربرینی · ۲ دقیقه پیاده‌روی—
15کلیسای جامع سن کلمنتهباسیلیکا45–60 دقیقه10:00–17:30——Metro Colosseo–Fori Imperiali · 7 min walk5٪ تخفیف
16The Mouth of Truth & Santa Maria in Cosmedinمکان عکاسی20–30 دقیقه09:30–18:00——Bus stop Petroselli · 3 min walk—
17میخانه‌ی مخصوص امپریالیست‌هارستوران1–1.5 ساعت12:30–23:00سه‌شنبه—مترو کاور · ۷ دقیقه پیاده‌روی—
18بازار تستاکیو - Mordi e Vaiغرفهٔ بازار45–60 دقیقه07:00–15:00یکشنبه—ایستگاه اتوبوس Marmorata/Galvani · 3 دقیقه پیاده روی—
19پاستیفیچو گوئراپیشخوان پاستا20–30 دقیقه13:00–20:00——مترو اسپاگنا · ۳ دقیقه پیاده‌روی—
20مرکاتو تریونفالبازار45–60 دقیقه07:00–14:00یکشنبه—مترو سیپرو · ۸ دقیقه پیاده‌روی—
21تراسزا بورومینیرستوران1.5–2 ساعت12:00–00:00——ایستگاه اتوبوس Rinascimento · 3 دقیقه پیاده روی—
22Trapizzino at Piazza Trilussaغذای خیابانی30–45 دقیقه12:00–01:00——Bus stop Lungotevere Farnesina/Trilussa · 2 min walk—
23Campo de’ Fiori Marketبازار30–45 دقیقه07:00–14:00یکشنبه—Bus stop Corso Vittorio Emanuele · 7 min walk—
24مونتی: فروشگاه‌های صنایع دستی و عتیقه‌جاتمحله1–1.5 ساعت10:30–20:00——مترو کاوور · ۴ دقیقه پیاده‌روی—
25Via dei Condotti و Via della Croceمحله1–1.5 ساعت10:00–19:30——مترو اسپاگنا · ۴ دقیقه پیاده‌روی—
26کلاس پاستا و تیرامیسو در واتیکانتجربه3 ساعت09:00–22:00——مترو سیپرو · ۳ دقیقه پیاده‌روی—
27تور پیاده‌روی غذا و شراب تراستورهتجربه3 ساعت16:00–22:00——ایستگاه اتوبوس ایندونو · ۴ دقیقه پیاده‌روی—
28کلاس پاستا و لیمونچلو توسط پانتئونتجربه3 ساعت10:00–22:00——ایستگاه اتوبوس Largo di Torre Argentina · 4 دقیقه پیاده روی—
29تور دوچرخه‌سواری شبانه رمتجربه3 ساعت18:00–23:00——مترو ترمینال · ۵ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
30سفر یک روزه: پمپئی و کوه وزووسفر یک‌روزهیک روز کامل07:00–20:00——مترو فلامینیو · ۳ دقیقه پیاده‌روی5٪ تخفیف
31سفر یک روزه: تیوولی - ویلا دِسته و ویلای هادریانسفر یک‌روزهیک روز کامل08:00–18:00——مترو کاسترو پرتوریو · ۲ دقیقه پیاده روی5٪ تخفیف
32گورستان غیر کاتولیک‌هاگورستان45–60 دقیقه09:00–17:00——مترو پیرامید · ۲ دقیقه پیاده‌روی—
33ولپتیاغذیه‌فروشی20–30 دقیقه09:00–20:30یکشنبه—مترو پیرامید · ۳ دقیقه پیاده‌روی—
34آنتیکا کاسیارا تراستوریناپنیرفروشی15–20 دقیقه07:00–20:00یکشنبه—ایستگاه اتوبوس ایندونو · ۳ دقیقه پیاده‌روی—

در رم به چقدر زمان نیاز دارید؟

جاذبه‌های راهنمای صوتی رم

کولوسئوم

راهنمای صوتی کامل: کولوسئوم ←

کولوسئوم، رم

ممکن بود سیل بیاید. نکته همین بود.

وقتی وسپاسیان در سال ۷۲ میلادی کلنگ ساخت اینجا را به زمین زد، بنای یادبودی برای خودش نمی‌ساخت. او چیزی را به دیگران بازمی‌گرداند. این زمین متعلق به نرون بود که پس از آتش‌سوزی بزرگ آن را تصرف کرد و به یک کاخ تفریحی خصوصی با یک دریاچه مصنوعی در مرکز آن تبدیل کرد. وسپاسیان دریاچه را خشک کرد و یک آمفی‌تئاتر روی آن ساخت که برای همه شهروندان روم باز بود.

پیام، ظریف و زیرکانه نبود.

پنجاه هزار نفر می‌توانستند از طریق هشتاد طاق وارد و خارج شوند، که هفتاد و شش طاق آن بر حسب دقیقه شماره‌گذاری شده بودند. بلیت سفالگری شما به شما می‌گفت کدام طاق، کدام راه پله، کدام ردیف. سناتورها در جلو می‌نشستند، آنقدر نزدیک که دیده شوند. زنان و فقرا در بالا، نزدیک‌ترین فاصله به خورشید، می‌نشستند.

نکته‌های محلی

موزه‌های واتیکان و کلیسای سیستین

راهنمای صوتی کامل: موزه‌های واتیکان و کلیسای سیستین ←

موزه‌های واتیکان و کلیسای سیستین، رم

میکل‌آنژ این شغل را نمی‌خواست.

او سی و سه ساله بود، خودش را مجسمه‌ساز می‌دانست، و از یک سفارش سنگ مرمر برای نقاشی سقفی که هرگز درخواست نکرده بود، کنار گذاشته شده بود. او در نامه‌ها شکایت می‌کرد. در شعر شکایت می‌کرد. او نوشته بود که ریشش به سمت بهشت ​​​​اشاره دارد، رنگ روی صورتش می‌چکد و او اصلاً نقاش نیست.

او چهار سال روی آن کار کرد، ایستاده، سرش را به عقب خم کرده بود.

چیزی که به سمتش قدم می‌زنید یک موزه نیست، بلکه زنجیره‌ای از آنهاست - پنج قرن جمع‌آوری، سفارش و گاهی غارت پاپ‌ها، که در امتداد هفت کیلومتر راهرو کشیده شده‌اند. مومیایی‌های مصری. برنزهای اتروسک. اتاق‌های رافائل. گالری‌ای از چهل نقشه نقاشی شده، زمانی که نقشه‌برداری هنوز نیمی از حدس و گمان بود.

نکته‌های محلی

میدان و کلیسای جامع سنت پیتر

راهنمای صوتی کامل: میدان و کلیسای جامع سنت پیتر ←

میدان و کلیسای جامع سنت پیتر، رم

برای پرداخت هزینه این ساختمان، کلیسا بخشش می‌فروخت.

کلیسای قدیمی هزار و صد سال بر فراز قبر پطرس رسول ایستاده بود و داشت فرو می‌ریخت. جایگزینی آن صد و بیست سال طول کشید، بیست پاپ و گروهی از معماران - برامانته، رافائل، میکل‌آنژ، برنینی - هر کدام نقشه قبلی را از نو نوشتند.

همچنین پولی را لازم داشت که دستگاه پاپی نداشت.

بنابراین آمرزش‌نامه‌ها در سراسر اروپا به فروش گذاشته شدند: حقوق و زمان حضور در برزخ کاهش می‌یابد. در آلمان، راهبی به نام مارتین لوتر نود و پنج ایراد نوشت. اصلاحات مذهبی، تا حدودی، به عنوان بحثی در مورد چگونگی تأمین مالی این سقف آغاز شد.

ابتدا وارد میدان شوید. برنینی آن را در دو ردیف ستون منحنی شکل پیچیده است که او آن را به عنوان بازوهای کلیسا که برای در آغوش گرفتن جهان دراز شده‌اند، توصیف می‌کند. سنگ گردی را که در دو طرف ابلیسک در سنگفرش قرار گرفته است، پیدا کنید و روی آن بایستید - از آنجا چهار ردیف ستون به صورت یک ردیف قرار می‌گیرند.

نکته‌های محلی

پانتئون

راهنمای صوتی کامل: پانتئون ←

پانتئون، رم

یه سوراخ تو سقف هست. همیشه یه سوراخ تو سقف بوده.

نه متر عرض، رو به هوا، بدون شیشه، بدون پوشش. وقتی در رم باران می‌بارد، داخل پانتئون هم می‌بارد و آب از کفی که به طرز بسیار کمی گنبدی شکل است، به بیست و دو سوراخ زهکشی که دو هزار سال پیش حفر شده‌اند، سرازیر می‌شود.

هادریان این ساختمان را حدود سال ۱۲۶ میلادی به پایان رساند. این بنا هنوز بزرگترین گنبد بتنی غیرمسلح روی زمین است. در هزار و نهصد سال گذشته هیچ‌کس نتوانسته آن را بهبود بخشد و در بیشتر این مدت هیچ‌کس نمی‌دانست که چگونه ساخته شده است.

نکته این است که بتن با بالا آمدن تغییر می‌کند. تراورتن سنگین در پایه، سپس آجر، بعد توف آتشفشانی، و در بالاترین قسمت، سنگ پا - سنگی به اندازه کافی سبک که بتواند شناور بماند. ضخامت دیوارها در پایین شش متر و در تاج یک و نیم متر است.

نکته‌های محلی

فواره تروی

فواره تروی، رم

این واقعاً یک فواره نیست. انتهای یک لوله است.

آب از طریق آکوا ویرگو، قناتی که ساخت آن در سال ۱۹ پیش از میلاد به پایان رسیده و هنوز جاری است، به اینجا می‌رسد. افسانه‌ها می‌گویند که دختر جوانی چشمه آب را به سربازان تشنه رومی نشان داد - از این رو این نام را به آن دادند و تصویر دختر در نقش برجسته سمت راست بالا حک شده است.

برای هفده قرن، اینجا فقط جایی بود که آب از آنجا بیرون می‌آمد.

سپس در سال ۱۷۳۲ مسابقه‌ای برای تزئین مناسب آن برگزار شد. نیکولا سالوی برنده شد و کار عجیبی انجام داد: به جای ساختن فواره در جلوی کاخ، خود کاخ را به عنوان پس‌زمینه قرار داد و اجازه داد سنگ از آن بیرون بریزد، گویی ساختمان از دل صخره‌ای سر برآورده است. اقیانوس از وسط آن سوار بر ارابه‌ای صدفی می‌گذرد. ​​یک اسب آرام است و اسب دیگر در حال خیز برداشتن - دریا در دو حالت.

نکته‌های محلی

انجمن رومی و تپه پالاتین

انجمن رومی و تپه پالاتین، رم

هزار سال، گاوها اینجا چرا می‌کردند.

مرکز دنیای روم - جایی که سنا تشکیل جلسه می‌داد، جایی که جسد سزار سوزانده می‌شد، جایی که ژنرال‌ها زندانیان خود را رژه می‌بردند - گل و لای گرفت، پر از آوار شد و به چراگاه تبدیل شد. رومی‌ها آن را کامپو واکسینو، یعنی مزرعه گاوها، می‌نامیدند. نقاشان برای کشیدن طرح گاوهایی که بین بالای ستون‌های مدفون ایستاده بودند، می‌آمدند.

فقط بلندترین طاق‌ها هنوز از سطح زمین دیده می‌شدند.

حفاری سیستماتیک در قرن نوزدهم آغاز شد و در برخی نقاط بیش از ده متر پایین رفت. چیزی که اکنون از میان آن عبور می‌کنید، یک شهر نیست، بلکه مجموعه‌ای از آنهاست: معابدی که روی معابد دیگر بازسازی شده‌اند، تخته سنگفرشی از یک قرن که روی زهکش قرن دیگری قرار گرفته است.

نکته‌های محلی

قلعه سنت آنجلو

قلعه سنت آنجلو، رم

هادریان این بنا را به عنوان قبر خودش ساخت.

یک طبل تراورتن بر روی رودخانه تیبر، که در بالای آن یک باغ و یک ارابه برنزی قرار دارد که خاکستر امپراتورها را در خود جای داده است. این دوره حدود یک قرن و نیم طول کشید. سپس امپراتوری شروع به شکست در جنگ‌ها کرد و یک ساختمان گرد بزرگ در کنار یک پل، دیگر مقبره نبود و به مفیدترین چیز در روم تبدیل شد: یک قلعه.

مجسمه‌ها از دیوارها به سمت مهاجمان پرتاب می‌شدند. ارابه حرکت می‌کرد. کوزه‌ها پراکنده بودند.

این بنا نام خود را در سال ۵۹۰ میلادی گرفت، زمانی که پاپ گرگوری فرشته مقربی را دید که شمشیری را بالای آن غلاف کرده بود - نشانه‌ای از پایان طاعون. فرشته برنزی که امروز روی آن قرار دارد، نسخه ششم آن است.

سپس پاپ‌ها آن را تصرف کردند. آنها یک گذرگاه سرپوشیده از واتیکان در امتداد دیوار - پاستو - ایجاد کردند و پاپ‌ها حداقل دو بار از طریق آن فرار کردند: الکساندر ششم در سال ۱۴۹۴ و کلمنت هفتم در سال ۱۵۲۷، با لباس پاپی خود و شنل کاردینالی که بر روی او انداخته شده بود، در حالی که شهر در پایین غارت می‌شد، با عجله از آن عبور کردند. او هفت ماه در این قلعه مقاومت کرد و در پایان سال با لباس مبدل به عنوان یک دستفروش از آنجا خارج شد.

نکته‌های محلی

میدان ناوونا

میدان ناوونا، رم

شکل آن یک انتخاب طراحی نیست. این یک استادیوم است.

دومیتیان در سال ۸۶ میلادی در اینجا میدانی برای مسابقات دو و میدانی ساخت - دویدن و کشتی به سبک یونانی، که رومی‌ها آن را در مقایسه با کولوسئوم کمی ناکارآمد یافتند. سی هزار صندلی. در طول قرن‌ها، صندلی‌ها فرو ریختند، مردم روی پایه‌ها خانه ساختند و پیست وسط خالی ماند.

به همین دلیل است که مربع دراز، باریک و در یک انتها گرد است. شما روی سطح دویدن راه می‌روید.

ساختمان‌ها روی تراس‌های قدیمی قرار دارند؛ در انتهای شمالی می‌توانید به پایین بروید و طاق‌های اصلی را در زیر یک خیابان مدرن ببینید.

در وسط، فواره چهار رودخانه اثر برنینی قرار دارد، چهار غول برای چهار قاره، که در اطراف یک هرم مصری که دومیتیان از اسوان آورده بود، ساخته شده است. پیکره نیل صورتش را پوشانده است - داستان این است که برنینی این کار را به عنوان توهینی به معمار رقیبی که کلیسای روبرو را طراحی کرده بود، انجام داده است. این داستان خوبی است. اما واقعیت ندارد: کلیسا بعداً ساخته شد و نیل پوشیده شده است زیرا هیچ کس نمی‌دانست منبع آن کجاست.

نکته‌های محلی

پله‌های اسپانیایی و پیاتزا دی اسپاگنا

پله‌های اسپانیایی و پیاتزا دی اسپاگنا، رم

هیچ چیز در مورد اسمش درست نیست.

این میدان اسپانیایی است زیرا سفارت اسپانیا در واتیکان از قرن هفدهم در اینجا قرار داشته است - هنوز هم آنجاست، قدیمی‌ترین سفارت جهان در همان آدرس. پله‌ها فرانسوی هستند: یک دیپلمات فرانسوی پول را گذاشته و آنها به یک کلیسای فرانسوی، ترینیتا دی مونتی، که برای یک پادشاه فرانسوی ساخته شده است، می‌روند.

اسپانیایی‌ها میدان را داشتند. فرانسوی‌ها راه پله را. همه شصت سال بحث کردند تا اینکه کسی پله‌ای گذاشت.

آنها بالاخره در سال ۱۷۲۵ بالا رفتند - صد و سی و پنج پله که پهن‌تر، باریک‌تر و دوباره پهن‌تر می‌شوند، به طوری که راه رفتن روی آنها کمتر شبیه بالا رفتن و بیشتر شبیه حمل شدن است. اینجا جایی بود که باید به آن نگاه کرد و هست.

فواره قایق‌شکل در پایین، به دلیل فشار آب ضعیف، در ارتفاع کمی قرار گرفته است؛ مجسمه‌ساز، یک نقص را به یک کشتی در حال غرق شدن تبدیل کرده است.

نکته‌های محلی

Capitoline Museums & Piazza del Campidoglio

Capitoline Museums & Piazza del Campidoglio، رم

In 1471 a pope gave a pile of bronze statues to the people of Rome. Not to the Church, not to a family — to the public.

That gift is why this counts as the world’s first public museum.

The hill it sits on was the religious centre of ancient Rome, the Capitol, and it had turned its back on the Forum below. Michelangelo was asked to fix the mess in 1536 and did something clever: he rotated the whole complex to face the new city and the Vatican, added a third building to close the square, and laid an oval pattern in the pavement that looks flat but is very slightly domed, like a shield.

He never saw it finished. It took four hundred years.

Inside are the objects Romans think of as their own: the she-wolf that suckled Romulus and Remus; the bronze emperor on horseback out in the square, which survived being melted down only because medieval Rome mistook him for Constantine; the marble hand and head of a colossus in the courtyard, all that is left of a twelve-metre Constantine.

نکته‌های محلی

کلیسای سانتا ماریا ماگیوره

کلیسای سانتا ماریا ماگیوره، رم

داستان از این قرار است که پنجم مرداد اینجا برف بارید.

طبق افسانه‌ها، در سال ۳۵۸ میلادی، مریم مقدس در یک شب بر یک اشراف‌زاده رومی و بر پاپ ظاهر شد و به هر دوی آنها دستور داد که هر جا که صبح روز بعد برف بارید، کلیسایی بسازند. تابستان بود. برف روی این تپه، به شکل یک کلیسای جامع، بارید.

هر سال در ۵ آگوست، گلبرگ‌های سفید از سقف پایین می‌ریزند تا این رسم تکرار شود.

چیزی که این کلیسا را ​​خارق‌العاده می‌کند، افسانه‌اش نیست، بلکه بقای آن است. موزاییک‌هایی که در امتداد بالای شبستان قرار دارند، مربوط به دهه ۴۳۰ میلادی هستند - قدیمی‌تر از تقریباً هر چیز دیگری که در رم خواهید دید، ساخته شده در زمانی که امپراتوری هنوز پابرجا بود. هیچ‌کس تا به حال آنها را دوباره تزئین نکرده است.

نکته‌های محلی

محله یهودی نشین و ایوان اتاویا

محله یهودی نشین و ایوان اتاویا، رم

یهودیان بیش از دو هزار سال است که به طور مداوم در رم زندگی می‌کنند - طولانی‌تر از هر شهر دیگری در اروپا. آنها به عنوان شهروندان آزاد، قبل از امپراتورها، قبل از مسیحیت، وارد شدند.

در سال ۱۵۵۵، به حکم پاپ، آنها در این چند خیابان دیوار کشیدند، دروازه‌ها را هنگام غروب قفل کردند و سیصد و پانزده سال آنها را در آنجا نگه داشتند. این منطقه مرتباً دچار سیل می‌شد. بدترین زمین شهر بود.

اجبار به زندگی در داخل دیوارها در سال ۱۸۷۰ پایان یافت و خود دروازه‌ها در سال ۱۸۸۸ فرو ریختند.

به سمت پورتیکو دوتاویا، دروازه مرمری ویران‌شده در انتهای خیابان، قدم بزنید. آگوستوس آن را بازسازی کرد و به نام خواهرش نامگذاری کرد، اگرچه دروازه‌ای که امروز وجود دارد، بازسازی بعدی حدود سال ۲۰۳ میلادی، پس از آتش‌سوزی است. قرن‌ها این دروازه به عنوان ورودی بازار ماهی استفاده می‌شد - هنوز هم می‌توانید کتیبه‌ای قرون وسطایی در مورد اینکه چگونه سر ماهی‌های بزرگ متعلق به قضات شهر بوده است را بخوانید.

نکته‌های محلی

سانتا ماریا در تراستوره

سانتا ماریا در تراستوره، رم

اگر به گفته رومی‌ها اعتقاد داشته باشید، در سال ۳۸ قبل از میلاد اتفاق عجیبی در این مکان رخ داد: نفت از زمین بیرون زد و به مدت یک روز کامل به سمت رودخانه جاری شد.

روم بت‌پرست آن را به عنوان یک نشانه بدشگون ثبت کرد. مسیحیان بعداً تصمیم گرفتند که این نشانه تولد مسیح بوده و در اینجا ساختند.

حقیقت هر چه که باشد، این یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای شهر و احتمالاً اولین کلیسایی است که به مریم مقدس اختصاص داده شده است. آنچه می‌بینید، بازسازی دهه ۱۱۴۰ است که عمدتاً از روم قدیمی‌تر ساخته شده است: بیست و دو ستون گرانیتی پایین صحن از حمام‌های باستانی گرفته شده‌اند و اگر از نزدیک به سرستون‌ها نگاه کنید، هنوز می‌توانید چهره‌های خدایان مصری را که یک سنگ‌تراش قرون وسطایی کاملاً از بین نبرده است، تشخیص دهید.

نکته‌های محلی

کلیسای جامع سن کلمنته

کلیسای جامع سن کلمنته، رم

رم انباشته از لایه‌های مختلف است. هیچ کجا به شما اجازه نمی‌دهد که از میان لایه‌های مختلف این شهر عبور کنید.

در سطح خیابان: یک کلیسای جامع قرن دوازدهمی با موزاییک طلایی از یک تاک که در سراسر محراب گسترده شده و پرندگان، کشاورزان و صحنه‌های کوچک خانگی را احاطه کرده است. زیبا، و برای اکثر بازدیدکنندگان، این تمام بازدید است.

بلیط رو بخر و برو پایین.

یک طبقه پایین‌تر، کلیسایی قرار دارد که این کلیسا روی آن ساخته شده است - یک کلیسای جامع قرن چهارمی با نقاشی‌های دیواری رنگ‌پریده، از جمله نقاشی‌ای که در آن یک اشراف‌زاده‌ی ناامید با زبانی که جزو قدیمی‌ترین نوشته‌های ایتالیایی در جهان است، سر خدمتکارانش فریاد می‌زند، و شامل کلمات رکیک نیز می‌شود.

دوباره برو پایین.

نکته‌های محلی

The Mouth of Truth & Santa Maria in Cosmedin

The Mouth of Truth & Santa Maria in Cosmedin، رم

Put your hand in the mouth. If you have lied, it bites it off.

The marble disc is a bearded face with holes for eyes, nose and mouth, about one and three-quarter metres across and weighing well over a tonne. Nobody knows what it was for. The likeliest answer is disappointing and rather good: it was a drain cover. Whether it drained the Temple of Hercules Victor next door, the Cloaca Maxima, or the blood of sacrificed cattle is still argued over. The face is probably a river god, and the mouth was where the water went.

By the Middle Ages it had become a lie detector. Suspected adulterers were brought here. There is a story that a priest would hide behind the wall with a blade.

نکته‌های محلی

گورستان غیر کاتولیک‌ها

گورستان غیر کاتولیک‌ها، رم

پشت دیوار اورلیان، در سایه هرمی که یک قاضی رومی در سال ۱۲ پیش از میلاد برای خود ساخته بود، ساکت‌ترین مکان شهر قرار دارد.

این زمین برای افرادی در نظر گرفته شده بود که نمی‌توانستند در خاک کاتولیک دفن شوند: پروتستان‌ها، ارتدکس‌ها، یهودیان، ملحدان و خارجی‌هایی که به رم آمده و هرگز آنجا را ترک نکرده بودند. حدود چهار هزار نفر از آنها.

دو قبر دلیل اصلی آمدن اکثر مردم است. جان کیتس در بیست و پنج سالگی در اینجا، در اتاقی بالای پله‌های اسپانیایی، در حالی که متقاعد شده بود در همه چیز شکست خورده است، درگذشت. سنگ قبر او هیچ نامی ندارد، فقط جمله‌ای که خودش خواسته بود روی آن نوشته شده است - اینکه نامش بر آب نوشته شده است. شلی، که نوشته بود دفن شدن در چنین مکان دلچسبی ممکن است کسی را عاشق مرگ کند، سال بعد غرق شد و در فاصله کمی از شیب قرار دارد.

نکته‌های محلی

کجا غذا بخوریم: انتخاب‌های محلی تأییدشده

میخانه‌ی مخصوص امپریالیست‌ها

میخانه‌ی مخصوص امپریالیست‌ها، رم

پنج دقیقه با میدان شهر فاصله دارد، در خیابانی شیب‌دار در مونتی، و تقریباً هیچ‌کس که از خرابه‌ها بیرون بیاید، آن را پیدا نمی‌کند.

کل نکته‌ی این توقف همین است.

خیابان‌های اطراف کولوسئوم جزو بدترین مکان‌ها برای غذا خوردن در رم هستند - منوهای چندلایه به نه زبان، عکس‌های غذا، کسی بیرون از رستوران می‌پرسد اهل کجا هستید. ده دقیقه در سربالایی مونتی قدم بزنید و قیمت‌ها کاهش می‌یابد، منوها کوتاه‌تر می‌شوند و افرادی که سر میز کناری هستند ایتالیایی صحبت می‌کنند.

این یک میخانه کوچک خانوادگی است که به درستی رپرتوار رومی را اجرا می‌کند. آماتریچانا با گوانسیاله و پکورینو، نه بیکن و خامه. کاچیو اِ پپه، که از سه ماده اولیه تشکیل شده و بنابراین پنهان شدن پشت آن غیرممکن است. کوراتلا آلا رومانا - قلوه بره با کنگر فرنگی - اگر نسخه‌ای از آشپزی رومی را می‌خواهید که رومی‌ها واقعاً با آن بزرگ شده بودند.

نکته‌های محلی

بازار تستاکیو - Mordi e Vai

بازار تستاکیو - Mordi e Vai، رم

تستاچیو منطقه‌ی کشتارگاه بود. به مدت یک قرن، کارگران اینجا بخشی از دستمزدشان را از قسمت‌هایی از حیوان که کسی نمی‌خواست - که به آن ربع پنجم می‌گفتند - می‌گرفتند و آشپزی رومی حول محور خوشمزه کردن امعاء و احشاء بازسازی شد.

بیشتر آنچه مردم به عنوان غذای کلاسیک رومی در نظر می‌گیرند، از این محله و آن چیدمان می‌آید.

این بازار در سال ۲۰۱۲ به یک سالن مدرن منتقل شد که بر روی خرابه‌های رومی که از یک طرف از کف قابل مشاهده بود، ساخته شده است. غرفه‌ها همان خانواده‌ها هستند. قیمت‌ها همان‌هایی هستند که مردم محلی می‌پردازند.

صندوق شماره ۱۵ «موردی ای وای» است - گاز بزن و برو. سرجیو قبل از باز کردنش، سی سال قصاب بود. او غذاهای آرام‌پز آشپزخانه‌های رومی را برمی‌دارد و آنها را داخل یک نان رول شده قرار می‌دهد: آلسو دی اسکاتونا، گوشت گاوی که ساعت‌ها روی حرارت ملایم پخته می‌شود تا از هم بپاشد؛ تریپا آلا رومانا در گوجه فرنگی و نعناع؛ پولپت. حدود پنج یورو. آن را ایستاده پشت پیشخوان می‌خورید.

نکته‌های محلی

پاستیفیچو گوئرا

پاستیفیچو گوئرا، رم

خیابان ویا دی کوندوتی گران‌ترین خیابان خرید در رم است. دو خیابان آن طرف‌تر، ساعت یک، یک مغازه پاستافروشی تازه شروع به سرو ناهار در دو تابه بزرگ روی پیشخوان می‌کند.

پنج یورو. یک چنگال پلاستیکی. آب هم شامل می‌شود.

روزانه دو نوع غذا وجود دارد و هیچ انتخابی غیر از آنها وجود ندارد - معمولاً یکی با گوجه فرنگی و دیگری بدون گوجه فرنگی. وقتی ظرف‌ها خالی می‌شوند، ناهار تمام می‌شود. گاهی اوقات ساعت دو است.

اینجا رستوران نیست. اینجا یک پاستیفیچو (pasificio) یا همان تولیدکننده‌ی پاستا است، به همین دلیل است که خود پاستا از آنچه که محیط نشان می‌دهد بهتر است. هیچ میزی وجود ندارد. مردم در داخل، کنار قفسه‌ها ایستاده، روی پله‌ی بیرون نشسته یا در حال راه رفتن غذا می‌خورند.

نکته‌های محلی

مرکاتو تریونفال

مرکاتو تریونفال، رم

بعد از سه ساعت از موزه‌های واتیکان بیرون می‌آیید، گرسنه هستید و خیابان‌های بیرون پر از مکان‌هایی است که دقیقاً همین را می‌دانند.

در عوض، سه دقیقه به سمت شمال پیاده‌روی کنید.

بازار تریونفال (Mercato Trionfale) یکی از بزرگترین بازارهای سرپوشیده ایتالیا است - بیش از دویست و هفتاد غرفه در یک سالن مدرن، که از دهه ۱۹۲۰ به شکلی باز بوده‌اند. قصاب‌ها، ماهی‌فروشان، پیشخوان‌های پنیر، کشاورزانی که از حومه شهر آمده‌اند و تعدادی غرفه که غذای گرم و نان‌های شکم پر را به صورت ایستاده سرو می‌کنند.

اینجا هیچ‌کس توریست‌ها را هدف قرار نمی‌دهد. بیشتر روزها ساعت دو تعطیل است، که البته امتیاز ویژه‌ای هم دارد.

اینجا همچنین بهترین مکان در این محله است تا ببینید رومی‌ها واقعاً چگونه خرید می‌کنند: بر اساس فصل، در مقادیر کم، هر چند روز یکبار، با کلی گفتگو. در فوریه، غرفه‌های کنگر فرنگی همه جا را می‌گیرند. در تابستان، هلو و گوجه فرنگی با رنگ‌هایی که در خانه پیدا نمی‌کنید، در بازار موجود است.

نکته‌های محلی

تراسزا بورومینی

تراسزا بورومینی، رم

رم تقریباً هیچ ساختمان بلندی ندارد، به این معنی که پشت‌بام‌هایی که وجود دارند، هم‌سطح گنبدها هستند و نه بالای آنها. این باعث می‌شود منظره‌ی بهتری نسبت به ارتفاع به شما ارائه دهد.

این بنا در گوشه میدان ناوونا، در کاخی که بورومینی در قرن هفدهم روی آن کار کرده، قرار دارد. رستوران در طبقه چهارم، بار در طبقه پنجم و تراس به دور آن می‌پیچد، بنابراین بسته به جایی که ایستاده‌اید، سه رم مختلف را خواهید دید: طول میدان ناوونا درست در زیر با فواره برنینی در وسط، گنبد سنت آنیز به اندازه‌ای نزدیک که می‌توان سنگ‌کاری‌ها را خواند، و آن سوی پشت بام‌ها، کلیسای سنت پیتر و پانتئون.

آشپزی به سبک مدرن ایتالیایی است و قیمت‌ها هم متناسب با آن تعیین می‌شوند.

لازم نیست برای بالا آمدن چیزی بخورید. بار طبقه پنجم، مردم را برای نوشیدنی دعوت می‌کند و یک نوشیدنی هنگام غروب آفتاب در اینجا، قیمتی کمتر از یک شام معمولی در میزی در میدان پایین دارد.

نکته‌های محلی

Trapizzino at Piazza Trilussa

Trapizzino at Piazza Trilussa، رم

Almost everything you eat in Rome is old. This is not.

In 2008 a pizza maker in Testaccio, Stefano Callegari, took pizza bianca — the plain, salty, olive-oiled Roman flatbread sold by weight in every bakery — cut it into a triangle, opened a pocket in it and filled it with the sort of slow-cooked dish a Roman grandmother makes on a Sunday.

Chicken alla cacciatora. Oxtail. Meatballs in tomato. Tongue in green sauce.

He called it a trapizzino. It is now sold across Italy and in New York, and it is one of very few genuinely new Roman foods in living memory.

The one at Piazza Trilussa sits at the Trastevere end of Ponte Sisto, the pedestrian bridge from Campo de’ Fiori. In the evening the steps of the fountain here fill up with people sitting, drinking, and eating exactly this.

نکته‌های محلی

فروشگاه‌ها: انتخاب‌های محلی تأییدشده

Campo de’ Fiori Market

Campo de’ Fiori Market، رم

Look around. Every other historic square in Rome has a church on it. This one does not, and there is a reason.

Campo de’ Fiori was where the Papal States carried out executions.

The hooded bronze figure standing in the middle is Giordano Bruno, a philosopher who argued that the stars were other suns with other worlds around them, and that the universe had no centre. He was burned alive on this spot in 1600. The statue went up in 1889, put there by students, and it faces the Vatican on purpose.

By day none of that is obvious. Since the nineteenth century the square has held a market — flowers, fruit, vegetables, spices, pasta, and in recent years a growing number of stalls selling souvenirs to people passing through.

نکته‌های محلی

مونتی: فروشگاه‌های صنایع دستی و عتیقه‌جات

مونتی: فروشگاه‌های صنایع دستی و عتیقه‌جات، رم

مونتی بین میدان فوروم و سانتا ماریا ماجوره، ده دقیقه با کولوسئوم فاصله دارد و بیشتر افرادی که از رم بازدید می‌کنند هرگز وارد آن نمی‌شوند.

در دوران باستان، این محله، محله‌ی شلوغ، بدنام و ارزان‌قیمتی بود که ژولیوس سزار در آن بزرگ شد و شهر، فاحشه‌خانه‌ها و فقرای خود را در آن نگه می‌داشت. قرن‌ها بعد، این محله همچنان محل سکونت طبقه‌ی کارگر باقی ماند. به همین دلیل است که خیابان‌ها باریک و نامنظم هستند، در حالی که مناطق اطراف آن به طرز باشکوهی بازسازی شده‌اند.

سپس در دهه ۱۹۹۰ هنرمندان از راه رسیدند و پس از آنها مغازه‌ها.

آنچه اکنون اینجا هست کوچک است و با دست ساخته شده: لباس‌های قدیمی که به جای روی هم چیده شدن، بر اساس دهه دسته‌بندی شده‌اند، کارگاه‌های چرم که کیف‌ها در همان محل بریده می‌شوند، سرامیک، جواهرات، چند کتابفروشی خوب. خیابان‌های دل بوشتو و اوربانا دو خیابانی هستند که باید پیاده‌روی کنید؛ خیابان دی سرپنتی آنها را به هم متصل می‌کند.

نکته‌های محلی

Via dei Condotti و Via della Croce

Via dei Condotti و Via della Croce، رم

خیابان ویا دی کوندوتی (Via dei Condotti) مستقیماً از پایین پله‌های اسپانیایی امتداد دارد و گران‌ترین خیابان خرید در رم است. بولگاری (Bulgari) از سال ۱۹۰۵ در رتبه دهم قرار داشته است. گوچی، پرادا، هرمس، والنتینو - تمام این فهرست، در خیابانی که به زحمت برای دو ماشین جا دارد.

این نام هیچ ربطی به تجمل ندارد. کوندوتی به معنی مجراها است: لوله‌های آکوا ویرگو، قنات باستانی که هنوز هم فواره تروی را تغذیه می‌کند، از زیر آن عبور می‌کنند.

در نیمه‌ی سمت چپ، کافه گرکو قرار دارد که در سال ۱۷۶۰ افتتاح شد و به ترتیب به گوته، بایرون، کیتس، کازانووا و استاندال خدمت‌رسانی می‌کرد. پس از شکست در یک دعوای طولانی با مالک ساختمان، در اکتبر ۲۰۲۵ پلمپ شد و تاکنون بسته مانده است. تابلوی آن هنوز بالای در است. اتاق‌های پشت آن خالی هستند. اینکه آیا دوباره باز خواهد گشت یا خیر، هنوز بحثی است که رم با آن درگیر است.

نکته‌های محلی

ولپتی

ولپتی، رم

قبل از اینکه تصمیم به خرید چیزی بگیرید، چیزی برای خوردن به شما می‌دهند. این یک تکنیک فروش نیست. این صرفاً نحوه‌ی کار فروشگاه است.

ولپتی از سال ۱۹۷۳ در خیابان مارموراتا، در وسط تستاچیو - محله ای که در اطراف کشتارگاه قدیمی رم رشد کرد - قرار دارد. به همین دلیل است که آشپزی رومی در اینجا از قسمت‌هایی ساخته شده است که هیچ کس دیگری نمی‌خواست، و به همین دلیل است که فروشگاه‌های مواد غذایی در این خیابان‌ها به گونه‌ای جدی هستند که فروشگاه‌های مرکز شهر نیستند.

پشت پیشخوان: پنیر پکورینو چرخ‌کرده، پنیرهای کوهستانی از پیدمونت، موزارلای بوفالو که امروز صبح از کامپانیا آمده، پروشوتوی ورقه‌شده طبق سفارش، و گوانسیاله برای کاربونارا که در خانه امتحان خواهید کرد و بار اول اشتباه خواهید کرد.

نکته‌های محلی

آنتیکا کاسیارا تراستورینا

آنتیکا کاسیارا تراستورینا، رم

این مغازه در سال ۱۹۰۰ افتتاح شد و سه نسل است که در یک خانواده اداره می‌شود. روبرتو که معمولاً پشت پیشخوان است، در طبقه بالا به دنیا آمده است.

چیزی که بیش از همه می‌فروشد، پکورینو رومانو است - پنیر گوسفندی سفت و شوری که رم تقریباً روی همه چیز می‌ریزد و هر چهار پاستای کلاسیک رومی کاملاً به آن وابسته هستند. چرخ‌ها از حومه جنوب شهر می‌آیند و جلوی شما با سیم بریده می‌شوند.

پنیر ریکوتا هست که تازه درست می‌شود و تا اواسط صبح تمام می‌شود. بوراتا هست که هفته‌ای دو بار از پولیا می‌رسد. گوانچاله پشت پیشخوان آویزان است و قفسه‌هایی از چیزهایی که خانواده خودشان در بطری‌ها می‌ریزند.

تراستوره تغییرات زیادی در اطراف این مغازه ایجاد کرده است. جایی که کارگاه‌ها بودند، حالا بارها هستند و اجاره‌ها مثل همه جای دیگر افزایش یافته است. آنتیکا کاسیارا ماند و مردمی که ساعت هفت صبح در صف می‌ایستادند، هنوز هم در این محله هستند.

نکته‌های محلی

تجربه‌ها و فعالیت‌ها

سردابه کاپوچین

سردابه کاپوچین، رم

شش اتاق کوچک در زیر کلیسایی در خیابان ویا ونتو. دیوارها، سقف‌ها، چراغ‌ها و طاق‌های تزئینی، همگی از استخوان انسان ساخته شده‌اند.

حدود چهار هزار راهب کاپوچین که بین سال‌های ۱۵۲۸ تا ۱۸۷۰ درگذشتند.

وقتی این فرقه در سال ۱۶۳۱ به اینجا نقل مکان کرد، مردگان خود را با گاری‌هایی به اینجا آوردند و طی قرن‌های بعد، آنها را مرتب کردند. این کار نه با بی‌دقتی - بلکه با دقت انجام می‌شود. مهره‌ها به شکل گل‌های رز در آمده‌اند. استخوان‌های شانه، بال‌های یک ساعت شنی را تشکیل می‌دهند. اسکلت‌های کامل با عادات قهوه‌ای در طاقچه‌هایی ساخته شده از لگن برادرانشان قرار دارند.

مارک تواین آمد و درباره‌اش نوشت. مارکی دو ساد هم همینطور.

اکنون به عنوان یک صحنه‌ی ترسناک خوانده می‌شود، اما هرگز به عنوان یک صحنه‌ی ترسناک در نظر گرفته نشده بود. کاپوچین‌ها فرقه‌ای هستند که بر اساس فقر و واقعیت آشکار مرگ بنا شده‌اند؛ یک راهب تمام عمرش را صرف این کرد که به او یادآوری شود بدنش قرض گرفته شده است. تابلویی در انتهای آخرین نمازخانه، این موضوع را به پنج زبان به طور مستقیم بیان می‌کند: آنچه شما هستید، ما زمانی بودیم. آنچه ما هستیم، شما نیز خواهید بود.

نکته‌های محلی

کلاس پاستا و تیرامیسو در واتیکان

کلاس پاستا و تیرامیسو در واتیکان، رم

به شما یک پیش‌بند و یک تپه آرد می‌دهند و ظرف ده دقیقه دست‌هایتان تا مچ آرد پاشیده می‌شود.

کلاس در آشپزخانه‌ی یک رستوران در حال کار در پراتی برگزار می‌شود - شبکه‌ی آرام خیابان‌های پشت دیوارهای واتیکان، جایی که خانواده‌های رومی واقعاً در آن زندگی می‌کنند و هیچ‌کس ایتالیا را برای شما به نمایش نمی‌گذارد. سرآشپز با دستانش صحبت می‌کند، دستش را دراز می‌کند تا گودی ایجاد شده در آرد را درست کند و به درستی به شما می‌گوید که خمیر به پنج دقیقه‌ی دیگر ورز دادن نیاز دارد.

شما پاستای تخم‌مرغی تازه را از ابتدا درست می‌کنید، معمولاً یک برش بلند و به شکل پر شده، و سپس تیرامیسو، که بسیار آسان‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد و تقریباً کاملاً به این بستگی دارد که ماسکارپونه را بیش از حد نزنید.

نکته‌های محلی

تور پیاده‌روی غذا و شراب تراستوره

تور پیاده‌روی غذا و شراب تراستوره، رم

تراستوره به معنای «آن سوی تیبر» است، و در بیشتر تاریخ روم دقیقاً همین بوده است - طرف دیگر، جایی که کارگران بارانداز، دباغان و بازرگانان خارجی، خارج از شهر، زندگی می‌کردند.

هنوز هم بخشی از رم است که دیرهنگام‌ترین و پرسروصداترین غذاها را می‌خورد.

یک راهنما گروه کوچکی را در کوچه‌های بین خیابان تراستوره و رودخانه قدم می‌زند و در مکان‌هایی که مردم محلی واقعاً برای آنها صف می‌کشند، توقف می‌کند: یک نانوایی که از قبل از جنگ با همان تنور کار می‌کند، یک سالومریا که در آن پروشوتو با دست بریده می‌شود، یک پیشخوان پنیر، یک بار کنگر فرنگی سرخ‌شده، یک بستنی‌فروشی که پسته خودش را درست می‌کند. ده یا بیشتر مزه مزه کردن، تقریباً در هر ایستگاه شراب سرو می‌شود.

نکته کمیت نیست، هرچند بعدش به شام ​​نیازی نخواهید داشت. نکته این است که بالاخره یک نفر توضیح دهد که چه می‌خورید - چرا پکورینو اینجا از هر جای دیگری تندتر است، چرا کاچیو ای پپه سه ماده اولیه دارد و باز هم خراب می‌شود، سوپلا اصلاً چیست.

نکته‌های محلی

کلاس پاستا و لیمونچلو توسط پانتئون

کلاس پاستا و لیمونچلو توسط پانتئون، رم

ویا دلا گاتا خیابانی است که دو بار از کنارش رد می‌شوید. نامش را از گربه‌ی مرمری کوچکی گرفته که روی قرنیز بالای درگاه‌ها نشسته است، احتمالاً مربوط به قرن اول میلادی و رومی است و با بی‌تفاوتی کامل به ترافیک نگاه می‌کند.

زیر گربه، یک آشپزخانه.

این کلاس سه ساعت طول می‌کشد و سه مدل دارد - معمولاً یک مدل بلند، یک مدل پر شده و یک مدل کوتاه - که کاملاً با دست درست می‌شوند و هیچ دستگاهی قسمت جالب ماجرا را انجام نمی‌دهد. آرد روی میز ریخته می‌شود، تخم‌مرغ‌ها در گودی وسط آن قرار می‌گیرند و سرآشپز اجازه نمی‌دهد خمیری که به اندازه کافی ورز داده نشده، به دستتان برسد.

سپس همه می‌نشینند و تمام آن را به همراه شراب توسکانی می‌خورند و در آخر دسر و یک لیوان لیمونچلوی بسیار خنک می‌نوشند.

نکته‌های محلی

تور دوچرخه‌سواری شبانه رم

تور دوچرخه‌سواری شبانه رم، رم

رم در شب شهر متفاوتی است، و تفاوت در روشنایی نیست. تفاوت در این است که ترافیک متوقف می‌شود.

این تور پس از تاریکی هوا در یک گروه کوچک با دوچرخه‌های برقی حرکت می‌کند، که این موضوع در اینجا اهمیت دارد، زیرا رم بر روی هفت تپه ساخته شده است و هیچ‌کدام از آنها شیب ملایمی ندارند. موتور از تپه‌ها بالا می‌رود. شما منظره را می‌بینید.

شما در طول سیرکوس ماکسیموس رکاب می‌زنید، در حالی که پالاتین بالای سرتان روشن است، از رودخانه آونتین عبور می‌کنید، در امتداد خاکریزهای تیبر برمی‌گردید و در میدان‌هایی توقف می‌کنید که برای اولین بار در تمام طول روز خالی هستند - کولوسئوم بدون صف کشیدن کسی در مقابل آن، فواره تروی روشن و برای اولین بار، قابل تنفس، گنبد سنت پیتر در انتهای یک خیابان تاریک.

نکته‌های محلی

سفر یک روزه: پمپئی و کوه وزوو

سفر یک روزه: پمپئی و کوه وزوو، رم

در ۲۴ آگوست سال ۷۹ - یا احتمالاً در اکتبر، منابع با هم اختلاف نظر دارند - وزوو ستونی از خاکستر را بیش از سی کیلومتر به آسمان بالای خلیج ناپل پرتاب کرد و سپس آن را فرو ریخت.

پمپئی شهری کارگری با شاید دوازده هزار نفر جمعیت بود. بارهای شراب با نشان‌های حلقه‌ای روی پیشخوان‌ها. شعارهای انتخاباتی نقاشی شده روی دیوارهای خانه‌ها. نانوایی‌ای با نان‌هایی که هنوز در تنور بودند.

دفن شد، نابود نشد. همین تمایز، تمام دلیل رفتن است.

در خیابان‌هایی که شیارهای گاری‌ها تا عمق سنگفرش امتداد یافته‌اند، قدم می‌زنی، از کنار رختشویخانه، حمام، تئاتر و بازار سرپوشیده می‌گذری و مدام متوجه چیزهایی می‌شوی که هیچ اهمیتی ندارند که از بین رفته‌اند: سگی روی کف موزاییک، شکایتی خراشیده شده از یک دختر، توده‌ای از کوزه‌های سفالی که دقیقاً همان جایی که کسی آنها را گذاشته، رها شده‌اند.

نکته‌های محلی

سفر یک روزه: تیوولی - ویلا دِسته و ویلای هادریان

سفر یک روزه: تیوولی - ویلا دِسته و ویلای هادریان، رم

سی کیلومتری شرق رم، در تپه‌هایی که رومی‌ها همیشه برای فرار از تابستان خود به آنجا می‌رفتند، دو تا از مجلل‌ترین خانه‌های شخصی ساخته شده تا به حال قرار دارند.

ویلای هادریان قدیمی‌تر و به مراتب عجیب‌تر است. امپراتور دوران سلطنت خود را در سفر گذراند و سپس در مساحتی به وسعت صد و بیست هکتار، نقل قول‌هایی از هر آنچه دیده بود، ساخت - یک کانال مصری، یک رواق یونانی، یک عمارت گنبدی شکل در جزیره‌ای در خندق دایره‌ای شکل مخصوص به خود که با پل متحرک به آن می‌رسید و او برای خلوت به آنجا می‌رفت. این ویلا بیشتر یک دولت کوچک خصوصی است تا یک ویلا.

ویلا دِسته چهارده قرن جوان‌تر است و نمایشی ناب از آن دوران است. کاردینالی که نتوانست پاپ شود، مسیر رودخانه‌ای را از دامنه تپه زیر خانه‌اش منحرف کرد و بقیه عمرش را صرف آن کرد: پانصد فواره، که یکی از آنها ارگ آبی است که هنوز هم می‌نوازد و همه آنها تنها با نیروی جاذبه و بدون حتی یک پمپ کار می‌کنند.

نکته‌های محلی

راهنماهای سفر رم در وبلاگ Localada

راهنمای صوتی رم: پرسش‌های متداول

آیا راهنمای صوتی رم رایگان است؟

بله. راهنمای رم در Localada رایگان است: یک حساب رایگان بسازید و آن را در مرورگر باز کنید؛ نیازی به نصب اپ نیست. این راهنما 34 ایستگاه، روایت‌های صوتی و نوشتاری، نقشهٔ مسیر و نکته‌هایی برای پرهیز از کلاه‌برداری دارد. بلیت جاذبه‌های پولی جداگانه خریده می‌شود و رزرو از طریق پیوندهای GetYourGuide در Localada 5٪ تخفیف دارد.

راهنمای صوتی رم چند ایستگاه دارد؟

در مجموع 34 ایستگاه: 16 جاذبه، 6 جای غذاخوردن، 5 فروشگاه و 7 تجربه.

دیدن جاذبه‌های اصلی رم چقدر طول می‌کشد؟

بازدید از همهٔ 16 جاذبه این راهنما حدود 16.5–22.5 ساعت طول می‌کشد، بدون احتساب رفت‌وآمد میان آن‌ها. کولوسئوم بیشترین زمان را می‌خواهد (2–3 ساعت در نظر بگیرید).

کدام جاذبه‌های رم در روزهای خاصی تعطیل‌اند؟

1 مورد از 16 جاذبه یک روز تعطیل هفتگی دارند: موزه‌های واتیکان و کلیسای سیستین (تعطیل: یکشنبه). این‌ها را برای روز دیگری از هفته برنامه‌ریزی کنید.

جاذبه‌های رم چه ساعتی باز و بسته می‌شوند؟

زودترین بازگشایی در این راهنما ساعت 07:00 (میدان و کلیسای جامع سنت پیتر) و دیرترین تعطیلی ساعت 20:00 (سانتا ماریا در تراستوره) است. ساعت کاری هر ایستگاه در جدول بالا آمده است.

آیا راهنمای رم تخفیف هم دارد؟

17 ایستگاه امتیاز ویژهٔ Localada دارند، برای نمونه کولوسئوم (5٪ تخفیف)، موزه‌های واتیکان و کلیسای سیستین (5٪ تخفیف)، میدان و کلیسای جامع سنت پیتر (5٪ تخفیف)، پانتئون (5٪ تخفیف)، فواره تروی (5٪ تخفیف) و انجمن رومی و تپه پالاتین (5٪ تخفیف). کد داخل راهنما را در رستوران‌ها و فروشگاه‌های تأییدشده نشان دهید؛ تخفیف بلیت‌ها هنگام پرداخت در GetYourGuide اعمال می‌شود.

در روز بارانی در رم چه کار کنم؟

7 ایستگاه از این راهنما سرپوشیده‌اند، از جمله موزه‌های واتیکان و کلیسای سیستین، میدان و کلیسای جامع سنت پیتر، Capitoline Museums & Piazza del Campidoglio، کلیسای سانتا ماریا ماگیوره، سانتا ماریا در تراستوره و سردابه کاپوچین.

عصرها در رم چه جاهایی باز است؟

این ایستگاه‌های راهنما تا دیروقت باز هستند: میخانه‌ی مخصوص امپریالیست‌ها (تا ساعت 23:00)، تراسزا بورومینی (تا ساعت 00:00)، Trapizzino at Piazza Trilussa (تا ساعت 01:00)، کلاس پاستا و تیرامیسو در واتیکان (تا ساعت 22:00)، تور پیاده‌روی غذا و شراب تراستوره (تا ساعت 22:00) و کلاس پاستا و لیمونچلو توسط پانتئون (تا ساعت 22:00).

اگر وقتم کم باشد، کدام جاذبه‌های رم را ببینم؟

این جاذبه‌ها کمتر از یک ساعت وقت می‌گیرند: فواره تروی (20–30 دقیقه)، میدان ناوونا (30–45 دقیقه)، پله‌های اسپانیایی و پیاتزا دی اسپاگنا (30–45 دقیقه)، سانتا ماریا در تراستوره (30–45 دقیقه) و The Mouth of Truth & Santa Maria in Cosmedin (20–30 دقیقه).

در رم چطور میان ایستگاه‌ها جابه‌جا شوم؟

ایستگاه‌های رم در سراسر شهر پراکنده‌اند، برای همین راهنما نزدیک‌ترین ایستگاه مترو، تراموا یا قطار را برای هر کدام آورده است.

راهنمای صوتی رم به چه زبان‌هایی است؟

روایت صوتی و متن‌ها به 15 زبان در دسترس است: انگلیسی، ترکی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی، پرتغالی، هلندی، لهستانی، روسی، عربی، فارسی، چینی، ژاپنی و کره‌ای.

شروع راهنمای صوتی رایگان رم ←

بازگشت به صفحهٔ اصلی →